يكيمان به خانه و
يكيمان به كوچه سار ،
بي خواب ، بي خاطره ، بي راه و بي قرار .....

      

    

     



يكيمان در خانه گمان مي كند هنوز
از كوچه صداي همهمه مي آيد ،
يكيمان در كوچه اصلاُ … هيچ !
هي با خود از حرفهاي گنگ روزگار گهواره مي گويد :
پس كو كوچه ، كوهمهمه ، كو همكنار ؟

پس كو كوچه ، كوهمهمه ، كو همكنار ؟
پس كو كوچه ، كوهمهمه ، كو همكنار ؟
پس كو كوچه ، كوهمهمه ، كو همكنار ؟
پس كو كوچه ، كوهمهمه ، كو همكنار ؟
پس كو كوچه ، كوهمهمه ، كو همكنار ؟

     


يكيمان به خانه و يكيمان به كوچه سار

      

     

      

 

حالا برو بخواب
حالا بگو خلاص
حالا بيا به راه
ديگر نه به كوچه مي مانم و نه به خانه بر مي گردم .
پاك خسته ام از حرف گريه ، از خواب آدمي ،
ديگر هيچ علاقه اي به التفات آينه ندارم
حتي به فهم سكوت ، به صحبت سنگ ،
به بود ، به نبود ، به هر چه همين حدود ،
فقط مي خواهم كمي بخوابم .......

    

      

       

 

   

  

 

هيچ !
هي با خود از حرفهاي گنگ روزگار گهواره مي گويد :
پس كو كوچه ، كوهمهمه ، كو همكنار ؟

/ 0 نظر / 3 بازدید